Ook een PAC kunnen ze misprikken

pacrianHet is alweer meer dan een week geleden maar ik heb er zo’n mooie foto van dat een blogje er toch wel bij hoort. (klik op het plaatje voor een vergroting)

19 april mocht ik voor de 18e keer aan het infuus met Herceptin. Sinds mijn port-a-cath gaat dat geweldig goed, binnen een uurtje sta ik weer buiten. Helaas was dat dit keer niet.

Toen ik om 08:30 uur in de stoel plaatsnam bij het Dagcentrum oncologie bij Amphia Langendijk was het nog niet druk. Er liepen 2 verpleegkundigen rond waarvan 1 senior die echt geweldig goed kan prikken en nog een (in mijn ogen) jong verpleegstertje. Nou moet ik ook wel zeggen dat ik het niet op die jonge verpleegstertjes heb, ze hebben me te vaak misgeprikt en pijn gedaan. Uitgerekend dat jonge verpleegstertje komt naar mij toe en vraagt aan welke kant ze mag prikken, ik zeg dat ik een PAC heb, ok zegt ze dan pak ik ff de goeie naald erbij. Damn! ik had eigenlijk stiekem gehoopt dat zij geen PAC mocht aanprikken, maar goed als ze dat mag zal ze het ook wel kunnen toch? en het is makkelijker dan een ader aanprikken, toch?

Ze begon al heel onzeker te voelen waar mijn PAC zat, hij zat diep en ze kon hem niet zo goed voelen zei ze, na zeker 5 minuten gevoeld te hebben heeft ze dan toch geprikt.
Er kwam geen bloed terug (nou kan dat wel meer gebeuren) maar het infuus liep ook heel moeilijk door. De seniorverpleegkundige werd er bijgehaald en die vertelde dat ze toestemming van de dokter nodig had om met het infuus verder te gaan. Na een tijdje kwam ze terug en zei, de dokter wil zekerheid dus er moet een echo gemaakt worden met contrastvloeistof. Ik zeg ok! toevallig had een kennisje van mij dat vorige week ook meegemaakt dus het kan gebeuren.
MAAR…het apparaat was pas om 10:15 uur beschikbaar en het was nog maar 08:45 uur :/ dus dat werd wachten. Gelukkig hebben ze er gratis wifi dus ik kwam mijn tijd wel door.
Om 10 uur ben ik naar boven naar de röntgenafdeling gegaan en ik werd op tijd naar binnen geroepen. Ik moest plaats nemen op een bed en daarboven hing een apparaat wat leek op een röntgenapparaat en dat was het eigenlijk ook. Ik kon ook meekijken omdat het tvbeeld boven me hing. Ik had me bij de echo iets anders voorgesteld maar dit was prima, ze maken eigenlijk een filmopname en daar weer stilstaand beeld van vertelde de verpleger die daar rond liep.
De radioloog kwam 5 minuutjes later en spoot er contrastvloeistof in, hij zag dat het infuus toch goed was maar heel veel weerstand gaf en dat vond hij wel raar maar het infuus kon blijven zitten.

Ik ben weer naar beneden gegaan en daar werd de Herceptin aangesloten na mijn goede nieuws. Maar omdat er zoveel weerstand opzat kon hij niet hoog gezet worden, 200 druppels ipv 500 dus dat werd wel ff een langere zit dan ik gedacht had.
Uiteindelijk was ik om 13:00 uur klaar, wel weer lekker geluncht daar want om 12 uur komen ze met de boterhammetjes voorbij, maar ik had dat toch liever thuis gedaan.

Ik mocht een foto nemen van mijn PAC en dat is dan weer wel uniek, want hoeveel mensen hebben dat nou? 😉

Inmiddels ben ik klaar met ‘Herstel en Balans’ maar nu fitness ik 1 x per week bij de fysio en dat wordt waarschijnlijk 2 x per week maar het groepje moet groter worden waardoor het rendabeler wordt voor haar.

Het was me het weekje wel

pacVorige week maandag (18-02) werd ik om 07:15 uur in het Amphia ziekenhuis Langendijk verwacht om de Port-a-Cath te laten plaatsen.
Zondagavond werd manlief ziek, waarschijnlijk de griep. Maar als een echte vent bracht hij me ’s morgens naar het ziekenhuis, heeft me daar afgezet en is gelijk weer doorgereden, via sms hielden we elkaar op de hoogte.
Rond half 9 was ik op de voorbereidingskamer van de OK. Prikken was lastig zei de nog jonge verpleegkundige, waarop ik antwoordde: “ja ze zetten die port-a-cath niet voor niks en ik ben echt héél slecht te prikken inderdaad”, wat erin resulteerde dat de anesthesist me zelf kwam prikken! *joepie* want het infuus zat er wel gelijk in 1 x in! 08:50 reden ze me de OK in en om 09:50 werd ik weer wakker. Ik ben gelukkig nooit ziek van narcose dus half uurtje later zat ik aan 2 boterhammen en koffie!
Ze hebben de PAC mooi diep geplaatst dus je ziet hem eigenlijk niet echt goed zitten (zie foto). Waar het witte pijltje wijst daar zit de PAC en de rode pijltjes zijn de hechtingen (die er donderdag de 28e uitmogen)

Nou kon je er natuurlijk op wachten tot ik ook ziek zou worden omdat Harrie me aangestoken had en dat gebeurde dus ook, dinsdagavond werd ik bevangen door de koorts en die heb ik dan ook 2 dagen lang gehad. Ik heb wat afgezweet (voordeel van die koorts is dan weer wel dat je geen last van opvliegers hebt) en geslapen. Woensdag lagen we dus samen ziek te wezen in bed, niemand die ons kon verwennen, het is verder wel goed gegaan , niet koken want beiden geen honger, alleen veel jus d’orange drinken. Vrijdag voelde ik me al een stuk opgeknapt.

Zaterdagavond hadden we kaartjes voor Carolien Borgers (zij is de mol overigens!) en de vraag was natuurlijk zijn we fit genoeg om te gaan, maar dat viel mee (met het er naar toe gaan) toch tussen al die mensen zitten en al die trappen lopen, dus na afloop blij dat we weer thuis waren.
Geweldige voorstelling trouwens, we hebben erg genoten en veel gelachen!

Inmiddels ben ik bij Herstel en Balans begonnen, beetje zelfde idee als de ‘Fit’ (fitness tijdens chemo) dit is wel wat pittiger nà de chemo. Bij ‘Fit’ bleef je beetje op zelfde niveau bij deze moet er voortgang inzitten. Maandag- en donderdagmiddag ben ik een paar uurtjes bezig. ’s Maandags één uur fitness en een half uur zwemmen en op donderdag één uur ‘sport en spel’, één uur fitness en daarna één uur ontspanningsoefeningen. Tussen die verschillende activiteiten zit dan een half uur pauze dus op donderdag ben ik van half 1 tot half 5 bezig, best pittig!
We hebben gelukkig weer een leuke groep en ik ben nu eens niet de enige met een borstamputatie, we zijn wel met zijn vieren, is toch best fijn met ervaringen uitwisselen.
In totaal is het 10 weken en er kunnen nog modules aan toegevoegd worden zoals praten met een psycholoog maar ik ben daar te nuchter voor, ik schrijf het van me af en jullie kunnen het lezen 😉
Vorige week wel een week gemist maar ik ga er weer voor, heb er ook heel veel zin in weer wat conditie op te bouwen voor de zomer zodat we straks lekker weer kunnen gaan fietsen.

vochtVanochtend ook weer terug naar de lymfeoedeemtherapeute (leuk woord voor scrabble) geweest want ik had flink wat vocht zitten onder mijn oksel en op mijn rug aan de linkse kant, voelt niet fijn en zit ook niet fijn want mijn bh knelt af . Nu loop ik met een pleister rond die ze erop heeft geplakt na het vocht af te drijven en donderdag moet ik weer terug.
Op deze manier zit ik weer snel aan mijn eigen bijdrage van €350!

 

Ow en dat boek wat ik aan het lezen ben en jullie alweer een paar weken zien aan de rechtse kant, dat is inderdaad nog niet uit. Ik kan me op het moment heel slecht concentreren om te lezen maar dat schijnt er ook allemaal bij te horen.

Een port-a-cath

portacatVandaag om 14:30 uur werd ik verwacht in het Amphia ziekenhuis bij Dr. Luiten. Aangezien het alleen maar om een intakegesprek ging, ging ik alleen, daar kreeg ik spijt van!

Blijkbaar was er bij Avans Hogeschool iets te doen want de file begon al bijna bij de afslag. Eindelijk aangekomen op de parkeerplaats van het Amphia bleven de slagbomen maar opengaan en auto’s konden naar ‘binnen’ zo ook ik!
Maar als je samen met nog 50 auto’s aan het zoeken bent naar een parkeerplaats en er is niet 1 plaatsje vrij dan krijg je het ERG WARM als je tamoxifen slikt, geloof me!
Kon wel janken trouwens, dan ben ik zo gefrustreerd, dus ik besloot weer naar huis te gaan, belde Har op en die zei: en wat nu? andere afspraak maken? en dat zag ik niet zo zitten, maar als HIJ me nou eens naar het ziekenhuis bracht en weer ophaalde als ik klaar was? Thuis nog even gebeld met de poli om te vragen of dat goed was en dat was het, de chirurg liep ong. 20 minuten uit.

Om 15:45 uur!! was ik aan de beurt maar ik moet zeggen dat hij ook wel de tijd voor me nam, luisterde geduldig en legde uit wat er allemaal ging gebeuren enz. Dat vind ik dan wel fijn, laat me dan inderdaad maar een half uur langer wachten als ik maar serieus genomen word en niet snel afgehandeld.
Hij gaat de port-a-cath dus aanbrengen en wees me op de ‘gevaren’ die er bij kunnen komen. Omdat die ader vlak boven de long ligt kunnen ze per ongeluk in de long prikken en kan er een klaplong ontstaan, vandaar dat ze na de operatie nog een foto nemen.
Dus 18 februari gaat dit gebeuren, het is een dagopname en het gebeurt onder algehele narcose, maar ik mag zodra het goed gaat naar huis.
Jammer dat ik 14 februari toch nog via infuus geprikt moet worden, daar ga ik morgen ook maar eens achteraan bellen. Ben wel blij dat het misprikken nu tot het verleden zal horen!

Ik raad dan ook iedereen aan die een okselkliertoilet heeft gehad en Herceptin krijgt, vraag om een port-a-cath zodra je merkt dat je moeilijk te prikken bent. Je hebt maar één kant waar ze je mogen prikken en aangezien je Herceptin een jaar lang krijgt kan je wel uitrekenen hoeveel keer dat prikken is (26 x dus). Als de verpleegkundigen er niet mee komen vraag het dan zelf (zoals in mijn geval) en wacht niet tot het laatst!

Prikken is een kunst

lekprikkenGisteren was het weer tijd voor mijn 3-wekelijkse Herceptin kuur. ’s Morgens om 09:30 uur moest ik aanwezig zijn, te vroeg eigenlijk want normaal begin ik rond dat tijdstip pas te leven, ik ben immers een avondmens!
In tegenstelling tot 3 weken geleden zat het hartstikke vol maar er was nog een stoel vrij ergens in het midden. Je moet de dagbehandeling voor stellen als een lange grote kamer waar aan ene kant zo’n 10 stoelen en aan de andere kant zo’n 8 stoelen staan. Allemaal relaxstoelen die je alle kanten op kan bewegen, met de nodige ruimte (voor de infuusstandaards) ertussen. Je hebt er ook een verrijdbaar tafeltje bij waar je o.a. je drinken op kan zetten.

In afwachting van Adrie (de senior verpleegkundige) die een ster is in prikken! zat ik wat rond te kijken. De gemiddelde leeftijd was best hoog vandaag, mijn buurvrouw en ik haalden het gemiddelde wat naar beneden, veel 60 plussers, mannen en vrouwen.
Ik heb volgens mij een aantekening staan dat alleen Adrie mij mag prikken (hmm hoe moet dat als hij vrij is?) want na een aantal keren mis geprikt te zijn door andere verpleegkundige (wel ervaren maar niet zo als de senior-verpleegkundigen) hoef ik er niet meer om te vragen.

Deze keer ging het echter ook niet lekker bij Adrie, het lag echt niet aan hem want hij is een hele goede prikker maar mijn aderen zijn gewoon zo dun en door de vorige chemo’s (16 x) al best beschadigd waardoor het allemaal niet meer zo makkelijk gaat.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat als ik DIT van tevoren had geweten ik gelijk om een port-a-cath had gevraagd, dat had een hoop ellende gescheeld. Na vier keer prikken en drie kwartier later, is het hem uiteindelijk wel gelukt, maar dit is niet leuk voor mij maar ook niet voor hem natuurlijk. Ik heb uit zitten rekenen hoe vaak ik nog een infuus moet en dat is nu nog 12 keer, het zou toch van de zotte zijn om nu nog ene port-a-cath aan te moeten laten brengen toch? Dus ik zou ook iedereen aanraden die Herceptin moet en moeilijke aderen heeft (dat merk je bij je eerste chemo’s wel) vraag een port-a-cath aan je oncoloog! In België is het de gewoonste zaak van de wereld schijnbaar!

Gelukkig was er ook goed nieuws! Omdat ik bij de eerste keer Herceptin een allergische reactie kreeg, werd er standaard dexamethason en prednison toegediend. Vorige keer had ik echter alleen maar Herceptin gekregen, dit viel me pas op toen ik klaar was omdat het allemaal zo snel gegaan was. Toen Adrie dus vroeg of ik die middelen kreeg voorafgaand aan dit infuus antwoordde ik dat ik het vorige keer niet gehad had en ook niet ziek was geweest!
Omdat ik dus niet ziek was geworden na de laatste keer ging hij dus vragen aan de oncoloog of het nog wel nodig was want het is tenslotte geen snoepgoed en dat hoefde dus niet!
Door die dexamethason werd ik altijd erg slaperig en kreeg ik me toch een hongergevoel, vooral naar chocolade met nootjes! *kwijl*. Gewoon niet in huis halen dus 😉