Herceptin en vakantie

Nog even wat updates voor de mensen die niet alles gevolgd hebben.
Donderdag 4 oktober begon ik met de Herceptin (immunotherapie, géén chemo) en omdat Harrie afspraken elders had vergezelde mijn buurvrouw Stina mij, hartstikke gezellig want het infuus zou wel 2 à 2,5 uur kunnen duren en wij hebben elkaar altijd wel wat te vertellen.
Na een uurtje aan het infuus kreeg ik het ineens wel erg koud, dus vroeg aan Stina of ze een dekentje voor me wilde pakken, zo gezegd zo gedaan, maar ik kreeg het nog kouder dus ook om mijn bovenlijf een dekentje. Toen de verpleegkundige langskwam maar even gevraagd of het normaal was dat ik het zo koud kreeg?
Dat was dus niet normaal! ik kreeg kort daarna echt rillingen, kon mijn lijf niet meer stilhouden, nog net niet klappertanden maar ik had geen kippenvel, heel raar! je hebt echt geen controle meer over je lijf! de bloeddruk opnemen ging niet daar was ik te beweeglijk voor, dat lukt pas na een half uur.
Na een kwartiertje werd ik ook misselijk en moest spugen en na een half uurtje kreeg ik ook koorts 39,5. Na 2 paracetamolletjes was die na een half uur weer gezakt. Stina was zich natuurlijk rotgeschrokken maar toen het weer wat beter met me ging kwam ze wel op het idee om een foto te maken, ik moest zielig kijken vond ze want dat maakte het echter, oordeel zelf! 😉
Stina nog ontzettend bedankt dat je je over mij ontfermd hebt, ook al was het ff schrikken het was wel heel gezellig met je die uurtjes.

Tja dat was dus die allergische reactie en de reden waarom je dus de 1e keer de Herceptin en de Taxol (wel chemo) niet in één keer krijgt. Inmiddels was het half 6 geworden en het dagcentrum sluit om 18 uur, dus werd besloten me een nachtje in het ziekenhuis te houden zodat ik dan vrijdags de rest van de Herceptin en de Taxol erachteraan zou krijgen.
Op weg naar de afdeling hoorde ik ineens: ‘” hey wat doe jij hier”? was het een medefittnes genote van de ‘Fit’ , ik legde dus uit waarom, ze zei: “ow bij mij is er nog volop plaats op de kamer, gezellig! ” Zo gezegd zo gedaan. Adrie de verpleegkundige regelde netjes voor mij dat ik bij haar op de kamer kwam te liggen en zo werd het toch nog gezellig, een geluk bij een ongeluk dus 🙂
Vrijdagochtend kreeg ik heerlijk ontbijt op bed en werd het infuus weer aangezet, wel kreeg ik een anti-allergiespuitje van te voren en ook 30 cc Prednison aan het infuus, allemaal om die Herceptin goed te laten lopen. De Taxol die daarna volgde was geen probleem en heb ik ook geen allergische reacties op gehad.
Om 16 uur was ik weer thuis.
Inmiddels heb ik de Herceptin en Taxol combinatie al weer 3 x gehad en de laatste 2 x was er niets aan de hand het gaat allemaal prima nu. Ben er ook niet ziek van, alleen ben ik donderdagsavonds doodmoe en lig dan meestal rond een uur of 9 op bed en als je me kent weet je dat dat héél vroeg is voor mijn doen 😉

Ik heb een armkous mogen bestellen voor mijn lymfeoedeem, niet dat het heel ernstig is maar soms zit mijn elleboog vol met vocht en dan krijg ik weer zenuwpijn en voorkomen is beter dan genezen! De kous kan helaas pas 14 november geleverd worden en dat is dus te laat voor de vakantie. Het schijnt nl niet zo goed te zijn voor oedeem als je vliegt, door de druk in het vliegtuig kan je arm al snel dikker worden dan. Vanochtend heeft de fysiotherapeute mij dan ook leren zwachtelen, ik hoop dat het helpt en ik dan geen dikke arm krijg.
Want het is nog 6 nachtjes slapen en dan vertrek ik richting Zuid-Spanje met mijn 3 schone zussen! heb er echt zin in want van vakantie vieren is dit jaar niet veel gekomen. In april zijn we nog een klein weekje naar Torquay geweest omdat dochterlief daar stage liep maar het weer zat toen niet echt mee. Dus nieuwe ronde nieuwe kansen!
Het wordt echt een meidenweekje met vier vrouwen en het is alweer het 3e jaar dat we dit doen. De vooruitzichten qua weer zien er goed uit, het hoeft ook geen 30 graden te zijn als het maar droog is en het zonnetje mag ook wel schijnen.
Spanje here we come! 😀