De dag van de wedstrijd

10 december
Eindelijk is daar de dag van de wedstrijd. We starten om 11 uur dus we maken dat we er op tijd zijn. We worden verwelkomt met een broodje en een glas verse jus d’orange en zien alle mensen arriveren. Iedereen kent elkaar lijkt wel, we krijgen allemaal een baseballcap van Titleist, de kleur mag je zelf uitzoeken.

Rond half 11 vertrekken we richting de buggy’s die allemaal netjes achter elkaar, met de golftassen erop, opgesteld staan. Ik neem plaats in onze buggy en maak kennis met de man in de buggy naast mij. Op de papieren staat dat hij Marvin heet we mogen hem Papi noemen, zijn vrouw Lynda begroet ons ook.
Na een welkomstwoord van de pro Robert-Jan vertrekken we richting hole 12 waar wij starten. Het is allemaal nog erg nat en glibberig en dat resulteert er dan ook in dat ik bij deze hole uitglijd en op mijn handen en knieën val, och die klei droogt wel weer op.

Papi is een zeer goede golfer en geeft de ballen die je slaat nog extra kracht mee door heel hard te roepen: ‘go go go go’ soms helpt het echt! Ik maak er niet zoveel van, iedere dag golfen breekt me toch op, ook al zit je in de buggy, de vermoeidheid slaat toe.

Als je naar Curaçao gaat moet je zeker een keer Bright bier gedronken hebben schijnbaar en dat doen we dan ook maar. Er staat een stevige wind en met af en toe een bui ben je wel weer zo droog.

Helaas hebben we niet gewonnen, maar zijn we van de 20 teams 9e geworden dus niet zo verkeerd, zeker niet als je weet dat Robert-Jan Derksen ook meedeed.
’s Avonds wordt de baan door Robert-Jan officieel geopend en is het tijd voor een feestje. Er is een BBQ en een stealband waarbij gedanst kan worden.
Roland-Jan Schippers komt nog vragen of alles naar wens was en dat kunnen we alleen maar beamen, het is en was prima verzorgd en we hebben echt genoten. Zondagsmorgens gaan we nog golfen maar dan is het toch echt tijd om naar huis te gaan, met een taxibusje worden we naar het vliegveld gebracht en rond 17:30 uur gaan we de lucht in om ’s morgens in het koude Nederland rond 7 uur te landen.

Op bovenstaande foto’s is te zien waar we zaten en waar we zo genoten hebben.
BlueBay Curaçao en Landgoed Bergvliet bedankt voor deze unieke ervaring!

Golfen en snorkelen

6 december
’s Morgens zitten we om half 8 aan het ontbijt met oploskoffie (beter dan geen koffie!) en verse broodjes en beleg. Dan pakken we onze golfspullen en gaan we richting golfbaan.

A.s. zaterdag 10 december is er een wedstrijd en wij mogen gratis meedoen staat op de voucher die we hebben gekregen bij het winnen van de wedstrijd op Bergvliet. Als we dat aangeven bij de receptie zegt de receptioniste dat het niet gratis is maar we moeten betalen. Nou dat dachten we dus niet! We mailen een kopie van de voucher naar de receptie  en ook naar de organisator van de Bergvlietwedstrijd want we willen toch wel graag meedoen en gaan golfen.

We maken een foto bij de 5e hole en als we die op Facebook zetten krijgen we een gratis drankje staat er op de buggy, wij als Nederlanders doen dat dus 😉

Als we terugkomen van het golfen gaan we lekker lunchen bij de golfbaan, het is heerlijk zitten daar op het terras. Terwijl we daar zitten komt de pro Robert-Jan Schippers voorbij lopen, we spreken hem aan en hij komt er gezellig bij zitten. Natuurlijk mogen we zaterdag mee doen en hij regelt ook dat we onze golftassen bij de buggy’s mogen opslaan zodat we ze niet iedere dag op en neer hoeven te zeulen, wat een service!
We vragen een Robert-Jan of het mogelijk is om zaterdag met locals te spelen, hij vindt het een leuk idee en kijkt wat hij kan regelen.
Na de lunch gaan we richting appartement om ons om te kleden en te gaan snorkelen, want de snorkels waren we gisteren vergeten.
Onze huissalamander is er ook weer op het strand en loopt vooral rond de tafeltjes in de hoop dat er wat vanaf valt, maar niet iedereen is van hem gecharmeerd!
Met onze badhanddoeken en snorkels settelen we ons op de ligbedden die er staan en gaan gelijk het water in. Maar ieeeeeeeeeeeek wat een vissen zwemmen er rond je benen zodra je het water al ingaat, dat is wel ff wennen, was dat gisteren ook?
We gaan wat verder het water in en zien prachtige vissen rondzwemmen, allerlei kleuren, hele scholen vissen en koraal wat op een steenworp afstand van het strand gewoon groeit, we raken niet uitgekeken en wat is het water toch lekker van temperatuur.
Als een stel gerimpelde vrouwtjes komen we uit het water, dat het zo mooi zou zijn hadden we geen van beiden verwacht en met 30 graden is het zo goed uit te houden in het water, dat gaan we dus meer doen.

De pier , waar we heerlijk hebben gegeten, vanaf ons balkon gezien.

’s Avonds eten we weer op de pier met de voetjes in het zand en uitzicht op zee.

Een huurauto ophalen en meer…

Rond 7 uur hoor ik Carina al rondlopen maar ik draai me nog even om, heb niet zo lekker geslapen en moet nog even wakker worden. Na een verkwikkende douche ga ik naar het balkon en geniet van een schitterend uitzicht, blauwe lucht, blauwe zee en aangename temperatuur!
Klik op de foto’s voor een vergroting

Daarna gaan we naar de receptie, Carina hoopt dat we de auto eerder meekrijgen dan 9 uur zoals we afgesproken hadden maar ik heb er een hard hoofd in. Ze hebben wifi bij de receptie (niet in ons appartement) dus op zich is het niet zo erg als we moeten wachten.
Aangekomen bij de receptie staat er een blonde stagiaire achter de balie. We leggen uit dat we een auto gehuurd hebben en dat we moesten bellen zodat ze ons kwamen halen bij de receptie.

"Nu moet ik eerst even een ander verhaal vertellen. Nadat ik thuis via internet een auto had geboekt van zondag t/m zaterdag kreeg ik diezelfde avond thuis een telefoontje van een Antilliaanse dame, genaamd Monica, dat er een fout op de pagina stond en dat ik pas vanaf maandag kon huren. Ik moest dan naar de receptie gaan en hun laten bellen naar 'National' dan zouden we opgehaald worden want vanaf 1 december zaten ze niet meer bij de receptie."

De blonde dame belde en ik kreeg Monica aan de lijn, helaas was het niet mogelijk om eerder te huren want er was nog niemand aanwezig, maar ik zei: ok dan wachten we hier tot we opgehaald worden. Dat was prima.
Een uurtje wachten was snel gevuld met internetten, whatsappen en ook even bellen (via whatsapp) het was immers 5 uur later in Nederland.
Rond 9 uur kwam er een Antilliaanse man de receptie binnen en vroeg waar de mensen waren die een auto hadden gehuurd. De receptioniste wees naar ons en wij pakten onze spullen en gingen met de man mee.
Ik zei tegen de man: ja jullie zijn verhuisd hè? nou, zei hij, we zitten daar al een tijdje hoor. ‘Toen had er eigenlijk al een belletje moeten gaan rinkelen
We rijden van het park af door straten links en rechts dat ik tegen Carina zei, we moeten oriëntatiepunten onthouden anders vinden we straks de weg niet meer terug!

Na een ritje van zo’n kwartier kwamen we bij een klein kantoortje aan en de man zei: hier is het. Dus wij naar binnen waar het heerlijk koel was, we gaven de dame achter de balie een hand en ik vroeg: Ben jij Monica? Nee dat was ze niet. We mochten gaan zitten en ze zei: Walther had de auto gehuurd en u wilt beiden rijden? ik kijk haar aan en dacht Walther? IK heb die auto toch gehuurd? wat heeft Walther van Carina daar nou mee te maken? Dus ik pak mijn bevestigingsformulieren van de autohuur en laat die haar zien. Ze kijkt fronsend en zegt maar die zijn van National!! dit is Prins autoverhuur!
We kijken allemaal beetje verbouwereerd en schieten dan ontzettend in de lach, dat hebben wij weer! Ze roept de man die ons gebracht heeft en legt uit dat hij de verkeerde mensen mee heeft genomen, hij kijkt ons ook verbaasd aan. Ik vraag of ze Monica wil bellen want inmiddels is het half 10 en staat die waarschijnlijk te wachten bij de receptie en vraagt zich af waar wij blijven? Dat doet ze en daarna brengt de man ons weer terug naar Blue Curaçao .

Daar aangekomen zit een man geagiteerd te wachten en stapt gelijk in het busje van Prins. Wij gaan naar binnen en zeggen tegen de blonde receptioniste dat we bij de verkeerde autoverhuurder zijn afgezet en dat we dus National moeten hebben. Ze kijkt ons verbaasd aan en zegt: maar die zit hier en wijst naar een bureau aan de overkant van haar balie, waar inmiddels een man achter zit met een cliënt en waarboven duidelijk National te zien is.
Ik zeg tegen haar maar je wist toch dat we van National huurde? je hebt ze notabene zelf voor ons gebeld? waarom laat je ons dan met die man meegaan? ze kijkt me aan en haalt haar schouders op, het was niet duidelijk dus *zucht*
Na alle administratieve rompslomp hebben we rond 10 uur eindelijk onze auto, een blauwe Kia Picanto, hij ruikt nog naar nieuwigheid en er staat ook nog maar iets van 800 km op de teller.

De Kia Picanto, alles blauw, blauw appartement en blauwe auto 😉

We gaan snel terug naar het appartement om onze golfspullen op te halen en dan richting golfbaan. We boeken een starttijd maar het is niet druk, we geven ook aan dat we de rest van de week rond 9 uur willen starten, of dat mogelijk is, de receptioniste kijkt ons een beetje lachend aan en zegt dat we maar gewoon moeten komen een starttijd reserveren is niet nodig. Achteraf blijkt dat we nog in de NL-modus zitten, het is even omschakelen naar de Antilliaanse modus, alles rustig, kalm aan. Wat we ook apart vinden is de kerstboom die daar staat, 30 graden en een kerstboom dat associeer je niet met elkaar toch?

Het is warm, gelukkig hebben we een buggy want het is niet te lopen, niet zozeer qua hoogteverschil maar wel qua afstanden. Het is een prachtige baan, vooral hole 6 die aan zee ligt en waar je vanaf een hogere teebox op de green moet slaan over een klif, het is een Par3 en echt heel mooi gelegen. We doen ongeveer 3 uur over de baan, dat is best snel maar nogmaals, we zitten nog in de NL-modus.

Hole 18

Bij terugkomst hebben we een lekker lunch en gaan daarna terug naar het appartement om de golfspullen eruit te gooien en naar de supermarkt te gaan die we, toen we naar Prins autoverhuur reden, zagen liggen net buiten het resort.
We kopen ontbijtspullen en wat drank en gaan dan weer richting het park. We hoeven ons niet te identificeren, ze noteren blijkbaar het kenteken dus we mogen er gelijk weer op. Het is bewaakt met slagbomen en er zijn 2 bewakers. We voelen ons wel veilig.

Bij het appartement snel omgekleed en daarna zwemmen in de zee, wat een heerlijk water, ik denk dat het wel zo’n 27 graden was! Van de receptie hebben we grote badhanddoeken gekregen die we 1 x per dag mogen wisselen. Er staan overal ligbedden op het strand en er is een bar genaamd Azzuro waar ze lekkere drankjes hebben. Ook al was het een raar begin van de dag, hij eindigt heerlijk.
Na het douchen gaan we eten aan de pier, zo’n 800 meter van ons appartement af. De zee kabbelt tegen de rotsen en we zitten met onze voeten in het zand en zeggen tegen elkaar, wat geweldig dat we deze reis gewonnen hebben hè?

Na het eten zitten we nog even op het grote balkon van het appartement en genieten nog na met een drankje en dan gaan we slapen want morgen weer een drukke dag!

Wordt vervolgd….

 

 

 

 

Blue Bay Curaçao – De dag van vertrek

Hierbij eindelijk het verslag van onze reis naar Curacao, klik op de foto’s voor een vergroting

4 december 2016
Om 5 uur loopt de wekker af, na een frisse douche een kop koffie en een worstenbroodje gaan we op weg naar Schiphol. We vertrekken om 10 uur dus hebben tijd zat (denken we). Onderweg gebeld met Walther en Carina en we komen nog rond dezelfde tijd aan. Parkeren op p1 want de heren brengen ons tot aan de gate met de koffers én golftassen!

Ik had via internet dollars besteld en wil die ophalen maar waar zit het Gwk? Na navragen en zoeken, vinden we het nog steeds niet, ik stuur Harrie naar boven en zeg dat ik die dollars wel ophaal en er zo aankom. Ik kan goffer dat gwk echt niet vinden dus ga wéér terug naar de infobalie en krijg nu een duidelijkere uitleg. Aangekomen. In de balie blijkt dat mijn portemonnee nog in de handbagage zit en ik heb alleen mijn handtas bij, bummer!

Ik bel Harrie en die komt met de tas naar beneden, ik haal de portemonnee eruit en ga terug naar de gwk balie en dat gesprek ging als volgt:
Ik: ik heb dollars besteld,
Zij: mag ik uw legitimatiebewijs en het ordernr?
Ik: ik heb geen ordernr.?
Zij: zegt dat moet want als u online besteld krijgt u een ordernr.
Ik zoek nog even verder in mijn mail maar kan niets vinden. Dus ik ga terug en zeg sorry ik kan niks vinden. Dan maak ik wel een nieuwe bestelling snel voor u zegt ze heel behulpzaam, gelukkig want het zweet loopt me inmiddels over mijn rug.

Na de dollars in ontvangst genomen te hebben bel ik Harrie en zeg dat het gelukt is. We lopen samen naar boven waar Walther en Carina al in de vertrekhal staan te wachten en mijn koffers hebben bewaakt. Goedkope dollars zegt Walther gekscherend 😏

Enfin we nemen van de mannen afscheid en gaan eindelijk door de douane want we willen nog even shoppen en ontbijten. Alles gaat goed, ik hoef mijn schoenen niet uit te doen en we gaan door zo’n bodyscan waar je je armen omhoog moet doen, ik heb al mijn artikelen in de bakjes gedaan waaronder mijn telefoon en iPad en als ik buiten de bodyscan kom wil ze me nog even fouilleren, dat mag, ze fouilleert me vooral aan de bovenkant en dan mag ik doorlopen. Ik kijk waar mijn bakjes met spullen zijn en zie dat er een man van de douane met mijn handbagage staat te wachten. Ik heb in mijn handbagage ook mijn zwemprothese zitten dus ik denk daarom staat hij te kijken, wat is dat nu? Ik ga naar hem toe en zeg, ik weet al wat u ziet, dat is een prothese! Hij zegt nou mag ik even een sample van uw tas nemen aan de binnenkant? Ik zeg natuurlijk, hij gaat met een soort stripje door mijn tas en stopt dat in een machine en wacht op de uitslag, die is goed maar hij wil toch nog even verder controleren, of dat mag? Ja natuurlijk ik heb niks te verbergen, maar een opvlieger kan ik niet tegenhouden, hij vindt me er vast té bezweet uitzien en vast ook verdacht! Ook heb ik een kleine ventilator in de tas zitten en hij zegt terloops, u heeft wel veel handbagage bij 😂 (ja als je met temperaturen van -2 aan het pakken bent voor 30 graden neem je sowieso altijd teveel mee denk ik. Maar goed mijn spullen moesten wel tot 3 x onder de scanner eer ik door mocht!

De zelfscanner van mijn paspoort ging gelukkig wel goed en daar mocht ik in één keer gelijk door. Eindelijk (het was inmiddels al half 9) konden we een bakje koffie gaan drinken. Daarna nog geshopt voor wat lekkere luchtjes en door naar de gate E22 helemaal achterin want groot vliegtuig!

De vlucht ging voorspoedig, beetje film kijken, wat lezen en wat slapen. Om 14:50 geland en daarna in de rij voor de douane, meisje bij de douane zei dat vakantiegangers links moesten dus wij sloten netjes aan in een lange lange rij. Tot iemand ons erop attent maakte dat als we online de immigratiepapieren in orde hadden gemaakt we in een andere rij mochten, dus wij gevraagd en ja hoor we mochten in de veel snellere rij. Daarna  nog even wachten op de koffers, de gewone koffers hadden we zo, maar de golftassen waren we even kwijt maar ook dat kwam goed.

In de ontvangsthal stond een mevr met een een bordje met fam.. Van Gool en fam. Veeninga ( de winnaars van Drenthe) we hebben haar bij ons gemeld en toen kon zij haar taxi gaan halen. We moesten in de brandende zon zo’n 15 minuten wachten, tjee dat was even acclimatiseren voor mij.

Onderweg naar Blue Bay Curaçao wat gekletst met het andere stel, bleek dat hij met een vriend had gespeeld maar die kon niet mee en i.p.v. zijn vriend had hij zijn vrouw meegenomen, die overigens ook golft. Aangekomen bij de receptie kregen we de sleutel van ons appartement en handdoeken voor het strand. Een aardige mevrouw bracht ons met de buggy naar het appartement. I.p.v de Hill zoals ons toegezegd was mochten we nu naar Ocean Blue, wat volgens de receptioniste nog beter was.
Wij naar boven op de eerste verdieping en we komen in een appartement terecht wat onze stoutste dromen overtreft, een grote keuken, een grote woonkamer, 2 slaapkamers en 2 badkamers! WoW! En heerlijk koel in de kamer met de airco’s.

De masterbedroom kijkt uit op het strand, dus ik doe het gordijn open en het valt er aan de andere kant af, op de grond, eerlijk toegeven ik kreeg een deja vu gevoel (2 weken geleden in Sevilla  ook al maar toen incl. rails) maar daar lag het gordijn dus! We besloten ’s middags naar de receptie te lopen (auto konden we pas de andere dag ophalen) stappen we buiten, stap ik op Carina’s slipper en die scheurt voor de helft af. Ik ga op vakantie en neem Rian mee want die sloopt alles 😂

Bij de receptie gevraagd of ze de gordijnen weer kunnen maken en of we al een tee-tijd kunnen krijgen voor maandag om te golfen, de receptie bij de golfbaan is al gesloten en de gordijnen komen ze maken , WiFi is er in het appartement helaas niet.

Terug bij appartement besluiten we nog even naar het strand te gaan en bij Azzuro een lekker wijntje en gin tonic gedronken en gekeken naar de ondergaande zon. ‘S avonds eten we een hapje bij restaurant Pictures, een Italiaans restaurant, erg lekker gegeten maar voor ons gevoel was het toch al half 1 ’s nachts, daarna terug naar kamer en nog heerlijk buiten gezeten. Om half 12 (Nederlandse tijd 04:30 want 5 uur later) besluiten we naar bed te gaan, we zijn dan al bijna 24 uur wakker! Heerlijk geslapen overigens!

Wordt vervolgd…..

Andere koek…

Er gebeurt best veel in een jaar en ik wil even één van de laatste hoogtepunten opnoemen omdat deze toch wel heel bijzonder is 😉

unspecified1Op 25 september 2016 deed ik samen met Carina mee met een golfwedstrijd op Landgoed Bergvliet. De spelvorm was greensome (klik hier voor uitleg) en we speelden als team, we hadden een paar keer samen door de baan gelopen en het ging redelijk. Carina zei: “Rian ik vind alles best als we maar niet laatste worden”.
Zondag 25 september was een mooie zonnige herfstdag, we moesten om 12 uur starten.

unspecified2Onze tegenstanders waren 2 dames uit Amersfoort (sorry meiden ik ben jullie naam kwijt).  De dames konden goed slaan, we wisten niet welke handicap ze hadden in het begin maar ze kregen 3 slagen minder mee dan wij. Zij kregen er 16 en wij 19. (Dit is een golfpraatje, als je er niks van snapt kan je hier klikken of dit stukje overslaan) Het was shotgun en wij moesten beginnen op hole 2, na hole 9 (waar wij 2 slagen meekregen en we Par speelden) stonden wij voor, hah!

Later bleek dat de dames handicap 12,4 en 12,8 hadden en samen ook competitie speelden. Carina speelt heel goed, die had toen 18,9 en ik, ach laten we het redelijk noemen, met een handicap van 26,5 maar de adrenaline die werkte wel zeg! Ik heb ballen geslagen zoals ik ze nog nooit geslagen heb, recht en ook nog eens ver! Carina slaat altijd goed dus die kon ook risico nemen als mijn bal goed lag, kortom we waren een sterk team.

Na de golf was er een Caribisch buffet, oh ja had ik al verteld dat de hoofdprijs een week Curaçao was incl. vliegreis en het golfen daar? Gratis verblijf op Blue Bay Resort!
Weken daarvoor was ik iedereen aan het dollen dat ze zich de moeite moesten besparen om in te schrijven omdat wij naar Curaçao gingen hahaha 🙂 🙂 🙂

De wisselbeker én cheque!
De wisselbeker én cheque!

Enfin de prijsuitreiking was halverwege het eten, ik zal jullie de spanning en het aantal opvliegers wat ik in tussentijd had besparen maar het was veel en heftig maar we hebben de hoofdprijs gewonnen! DE HOOFDPRIJS! Carina en ik! De hoofdprijs, 1 week Curaçao! Hoe was het mogelijk want ze hadden ons gewaarschuwd dat er veel duikboten (klik hier voor uitleg) op af zouden komen en daar stonden wij met 35 punten als winnaar! Het was nog lang onrustig die avond dat kan ik jullie wel vertellen.

Maar goed die prijs hebben we gewonnen en a.s. zondag gaan we hem incasseren! A.s. zondag vertrekken Carina en ik voor 1 week naar Curaçao (de mannen laten we thuis, want wie zijn man lief heeft….enz.)

Wordt vervolgd…