Prikken is een kunst

lekprikkenGisteren was het weer tijd voor mijn 3-wekelijkse Herceptin kuur. ’s Morgens om 09:30 uur moest ik aanwezig zijn, te vroeg eigenlijk want normaal begin ik rond dat tijdstip pas te leven, ik ben immers een avondmens!
In tegenstelling tot 3 weken geleden zat het hartstikke vol maar er was nog een stoel vrij ergens in het midden. Je moet de dagbehandeling voor stellen als een lange grote kamer waar aan ene kant zo’n 10 stoelen en aan de andere kant zo’n 8 stoelen staan. Allemaal relaxstoelen die je alle kanten op kan bewegen, met de nodige ruimte (voor de infuusstandaards) ertussen. Je hebt er ook een verrijdbaar tafeltje bij waar je o.a. je drinken op kan zetten.

In afwachting van Adrie (de senior verpleegkundige) die een ster is in prikken! zat ik wat rond te kijken. De gemiddelde leeftijd was best hoog vandaag, mijn buurvrouw en ik haalden het gemiddelde wat naar beneden, veel 60 plussers, mannen en vrouwen.
Ik heb volgens mij een aantekening staan dat alleen Adrie mij mag prikken (hmm hoe moet dat als hij vrij is?) want na een aantal keren mis geprikt te zijn door andere verpleegkundige (wel ervaren maar niet zo als de senior-verpleegkundigen) hoef ik er niet meer om te vragen.

Deze keer ging het echter ook niet lekker bij Adrie, het lag echt niet aan hem want hij is een hele goede prikker maar mijn aderen zijn gewoon zo dun en door de vorige chemo’s (16 x) al best beschadigd waardoor het allemaal niet meer zo makkelijk gaat.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat als ik DIT van tevoren had geweten ik gelijk om een port-a-cath had gevraagd, dat had een hoop ellende gescheeld. Na vier keer prikken en drie kwartier later, is het hem uiteindelijk wel gelukt, maar dit is niet leuk voor mij maar ook niet voor hem natuurlijk. Ik heb uit zitten rekenen hoe vaak ik nog een infuus moet en dat is nu nog 12 keer, het zou toch van de zotte zijn om nu nog ene port-a-cath aan te moeten laten brengen toch? Dus ik zou ook iedereen aanraden die Herceptin moet en moeilijke aderen heeft (dat merk je bij je eerste chemo’s wel) vraag een port-a-cath aan je oncoloog! In BelgiĆ« is het de gewoonste zaak van de wereld schijnbaar!

Gelukkig was er ook goed nieuws! Omdat ik bij de eerste keer Herceptin een allergische reactie kreeg, werd er standaard dexamethason en prednison toegediend. Vorige keer had ik echter alleen maar Herceptin gekregen, dit viel me pas op toen ik klaar was omdat het allemaal zo snel gegaan was. Toen Adrie dus vroeg of ik die middelen kreeg voorafgaand aan dit infuus antwoordde ik dat ik het vorige keer niet gehad had en ook niet ziek was geweest!
Omdat ik dus niet ziek was geworden na de laatste keer ging hij dus vragen aan de oncoloog of het nog wel nodig was want het is tenslotte geen snoepgoed en dat hoefde dus niet!
Door die dexamethason werd ik altijd erg slaperig en kreeg ik me toch een hongergevoel, vooral naar chocolade met nootjes! *kwijl*. Gewoon niet in huis halen dus šŸ˜‰

Wa un muts….

Vanochtend had ik om 11.00 uur een afspraak bij de revalidatiearts, binnenkort begin ik immers aan Herstel en Balans
Die afspraak had ik zelf gemaakt want ik kreeg eind december een uitnodiging om op 27 december op gesprek te komen in het Amphia Ziekenhuis, locatie Molengracht. Dat ging niet want ik had die ochtend een hartpompfunctiescan en ’s middags de laatste chemo. De afspraak werd dus verzet naar 17 januari. Of ik nog een bevestiging wilde vroeg die mevrouw aan de telefoon? Ik zeg: nee hoor, ik noteer het gelijk in mijn agenda.
Ik was dan ook best wel verbaasd dat ik afgelopen maandag een brief kreeg van Revant waar die bevestiging opstond, maar goed er stond nog steeds 17 januari om 11 uur.

Toen ik echter vanochtend om 11.00 uur op de Molengracht arriveerde was de revalidatiearts er niet, die zat nl….. je raadt het misschien al…bij Revant! (heel ander adres)
De mevrouw achter de balie keek me ook meewarrig aan, ze zei ook: maar mevrouw dit is een brief van Revant! ja dat zag ik ook wel, maar op die brief stond niet dat ik me bij Revant moest melden en mijn vorige intake gesprek was ook op de Molengracht geweest en die afspraak van 27 december ook! Alle 3 de vrouwen die op die afdeling zaten keken me toen meewarrig aan en ik zag ze bijna denken: “wa un muts
Ik had mijn pruik op en kreeg ter plekke een opvlieger! op zulke momenten wil ik het liefst die pruik 100 meter verderop gooien, (wat heb ik toch een hekel aan dat ding) maar dat staat weer zo raar als ik dat doe. Heb het trouwens paar weken geleden wel gedaan, we liepen bij V&D en ik had het zo warm, ik zeg tegen Har ik ga hem afdoen! Neeheee…zei Har! die was bang dat ik dat tussen de mensenmassa zou doen šŸ˜‰ maar ik ben tussen 2 stellingen gedoken en snel mijn pruik afgetrokken en in mijn tas gedaan. Mensen kijken wel maar zeggen niets, och het is tenslotte al 1 cm lang!

Ik mocht om 12:30 uur terugkomen dan had de revalidatiearts nog een plaatsje vrij dus dat heb ik gedaan, eind goed al goed, nu wachten op de uitnodiging dus.
Hieronder zie je hoe snel haar eigenlijk groeit in een maand tijd is het toch wel voller geworden!

haargroei

Op controle bij de oncoloog

tumor1Vanochtend om 10:15 had ik een controle afspraak bij mijn oncoloog, het werd 10:45, een half uur wachten valt wel mee toch?

De uitslag van de hartpompscan was binnen en die was gezakt van 53% naar 49% moeten we wel even in de gaten houden zei ze. Beweeg je genoeg? Ik zei dat ik 17 januari een afspraak had met de revalidatiearts om naar Herstel en Balans Revalidatie te gaan en ze knikte goedkeurend. Mijn bloedwaardes waren ook allemaal okƩ.

Of ik al hormoontabletten slikte? nee, dus ik mag daar vanaf vandaag mee beginnen (Tamoxifen). Je kunt last van opvliegers krijgen zei ze. Eh…die heb ik al een paar maanden, 3 waaiers aangeschaft in Spanje dus ik kan ff vooruit šŸ˜‰

Hoe groot is de kans dat het terugkomt vroeg ik haar, maar daar kon ze helaas geen antwoord op geven. De tijd zal het leren.

Het is dus gewoon een kwestie van geluk hebben, de behandeling slaat aan of niet, je blijft de komende 5 jaar onder controle staan want dat zijn de meest kritieke jaren, na die 5 jaar kan het nog terugkomen maar is de kans al wat kleiner.

Dus wat nou vechten tegen kanker?
Je hebt mazzel of je hebt het niet, zo simpel is het gewoon, maar we blijven positief!

Morgen mag ik weer aan het infuus voor de Herceptin, maar deze zal voortaan om de 3 weken plaatsvinden i.p.v. wekelijks zoals de afgelopen 3 maanden en daar ben ik dan eind september 2013 mee klaar.

We zijn er nog lang niet maar de chemo is verleden tijd! Mijn haar begint nu stevig door te groeien dus nog een maand of twee en ik heb weer een hoofd vol met haar, het ziet er niet naar uit dat er krullen komen overigens šŸ™