40 jaar alweer Pa

Vandaag is het alweer 40 jaar geleden dat je overleed, je was nog maar 51 jaar jong. Nu ik zelf die leeftijd nader besef ik eigenlijk pas HOE jong je nog maar was.
Zelf was ik nog maar 9 jaar (bijna 10) en vond het toen allemaal onwerkelijk, de wereld draaide gewoon door, het was zelfs Roosendaalse kermis! Dat kon toch niet dat mensen plezier hadden terwijl wij zo verdrietig waren?

Wat heb ik je gemist en wat mis ik je nog steeds Pa. Wat zou ik graag nog eens een dagje met je doorbrengen, je hand vasthouden, met je praten en je je kleinkinderen laten zien, je zou zo trots zijn.

40 jaar wat zijn die hard gegaan…

10 gedachten over “40 jaar alweer Pa”

  1. Ja pa, je was altijd al trots op je twee dochters en inderdaad wat hebben we je al die jaren gemist. Hoop dat je van bovenaf onze toen prille leeftijd van 20 en 9 jaar hebt kunnen volgen en dat de trots gebleven is al die jaren. Wat zouden we veel te bespreken hebben, hoe anders zou alles gelopen zijn als je ons langer had gekend. We vergeten je nooit Pa. Je was voor ons een hele lieve man die tijdvoor ons nam als het kon.

  2. 40 jaar, waar blijft de tijd. (ik moet het nog zien te halen, maar verplaats me in jou:P) Zou me niet kunnen voorstellen hoe het zou zijn zonder mijn vader. Kan me goed voorstellen dat je je vader nog elke dag mist, zeker als je op zo’n jonge leeftijd je vader al moet missen. Heb je blog met kippenvel over mijn armen gelezen. Weet zeker dat je pa trots op je is Rian! Je bent zo’n mooie sterkte vrouw, staat zo positief in het leven, weet zeker dat hij daarboven naar je kijkt en zijn duim naar je opsteekt met een lieve glimlach 🙂 Sterkte moeke! dikke kus

  3. Hoi rian!
    Inderdaad, heel mooi geschreven! Ik heb dat bij mijn moeder die stierf op 44 jarige leeftijd.
    Ik was toen net 19 geworden.
    Ja….soms is hun afwezigheid merkbaar voelbaar….zoals bij je trouwdag, geboorte kinderen, etc.
    Dan denk je: waarom moet dit gebeuren?
    Ik geloof dat ieder mens maar een bep. Tijd krijgt waarin hij/zij bepaalde lessen heeft ” te leren” hierop aarde.
    En als onze tijd ” op” is hier op aarde, dan gaan we weer naar een volgend niveau en dan komen we weer terug op aarde in een andere hoedanigheid. ( geen plant of dier hoor! Dat gaat me te ver:-) ).
    En als we tot het gewenste niveau zijn gekomen, dan reincarneren we niet meer en zijn we daar waar we uiteindelijk allemaal komen, noem het hemel,nirvana etc.
    Ik geloof dit omdat het anders gewoon niet te begrijpen is dat de ene mens alles voor de wind gaat en een ander mens alle shit krijgt te verwerken: hongersnood,armoede,natuurrampen,ziekten etc.
    Vat het niet verkeerd op he rian! Ik geloof niet in hel en verdoemenis,vagevuur en het straffen van god voor onze zonden:-) 🙂 maar zo heeft ieder mens zijn eigen weg te gaan. Veel liefs en als je een bakkie wilt doen kan je altijd langs komen hoor! En wees niet bang ik ben ook niet van het bekeren hahahaha! Ik wilde dit alleen met je delen:-) 🙂

  4. Jeutje ..krijg gewoon weer natte ogen hier …en de mijne is ‘pas’ 10 jaar terug overleden,maar mijn mams is alweer 24 jaar ..en die leeftijd van haar begin ook al te naderen !
    Mooi geschreven zusjes !! xxx

  5. Sterkte deze dag! Al is mijn vader pas 9 jaar geleden overleden het gevoel van gemis ken ik.
    Verdriet slijt niet, je leert alleen in de jaren verder om er mee om te gaan.
    *knuf*

  6. Goh, sterkte Rian. Wat gaat het toch allemaal snel hè? Vreselijk. Ik weet hoe onwerkelijk het voelt als je de leeftijd nadert die je vader had toen hij stierf, dat heb ik ook. (En wat lijk je veel op hem!) We blijven positief en gaan er vanuit dat wij vèèl ouder worden hoor! En met jouw instelling word je dat zeker!!!

  7. Daar worden ik even stil van. Zo jong. Wat ik wel mooi vindt is die foto en dan zie ik een paar ogen die mij bekend voorkomen en ik ben ook blij dat ik nu een gezicht heb bij jouw vader.

  8. Hij zou dit jaar 91 jaar geworden zijn afgelopen juli. Hierbij kunnen wij ons totaal geen beeld voor ogen halen. Zo jong als hij gestorven is, zo jong blijft hij bij ons in gedachten en dan is er geen verouderingsproces.

  9. Het gemis blijft, gaat nooit over. Maar ik weet bijna zeker dat je Pa je op alle manieren bijstaat.
    In goeie en in slechte tijden. Voor je vader blijf je altijd zijn “kleine” meisje.

Geef een reactie