Alle datums op een rijtje, wat is het snel gegaan…

Vorige week donderdag 21 juni was het dan zover, de operatie en dus amputatie en okselkliertoilet, wat is het allemaal snel gegaan, achteraf! Even voor mezelf de feiten en datums op een rijtje en jullie mogen meelezen 🙂

10 mei: Ik voel een knobbeltje in mijn borst bij het insmeren van de bodylotion, maar ik heb wel eens meer van die knobbeltjes, hoort ook allemaal bij de maandelijkse ongemakken, maar 2 weken later zit hij er nog!
23 mei: Toch de dokter maar eens gebeld, kan de andere dag pas terecht.
24 mei: De dokter stuurt me door naar het ziekenhuis, ze laat haar assistente bellen die gelijk een afspraak voor me kan regelen de andere dag. Diezelfde dag hebben we een afspraak bij Prostop (6 weken geleden al gemaakt) om te stoppen met roken.
25 mei: naar het ziekenhuis waar de chirurg me doorstuurt voor een mammografie en een echo, bij de echo zien ze cystes waarbij ze een ‘histologische naaldbiopsie‘ doen. Daarna terug naar de chirurg en die geeft al aan dat het er niet goed uit ziet. De grond zakt onder mijn voeten weg, dat had ik niet verwacht! Maar om het beter te kunnen zien moest ik een MRI-scan laten maken. Als ik buiten stap denk ik: als ik nu een sigaret had gehad, had ik hem opgestoken! maar gelukkig heb ik die niet.
patrobmik30 mei: We worden rond 6 uur gebeld, we zijn opa en (stief)oma geworden van een prachtige kleinzoon Mik, 6 pond en 49 cm, uiteraard gaan we diezelfde avond nog een kijken!

31 mei: om 08:15 uur een MRI-scan maken, wat een herrie (en het is nog erg vroeg!) is dat ondanks de koptelefoon met muziek die ik ophad.
4 juni: vandaag krijgen we alle uitslagen van de biopsie en de MRI-scan te horen, het is niet goed, het is foute boel. Er zitten 2 tumoren in een gebied van 10 cm en er is eigenlijk maar 1 optie en dat is amputatie van de borst. Ik schrik er niet echt van, ik wist al dat het foute boel was. De grootste schrik komt als de dokter zegt dat hij niet opereert voor hij weet of er uitzaaiingen zijn. Als die er niet zijn krijg ik een ‘curatieve behandeling‘ en zijn er wel uitzaaiingen dan heet het een ‘palliatieve behandeling‘. Ook wordt er een kleine operatie gepland op 14 juni om mijn schildwacht/poortwachtersklier te verwijderen om te kijken of mijn lymfeklieren schoon zijn.
6 juni: Om 08:30 uur krijg ik een radioactief spuitje, ik moet veel drinken zodat het spul zich goed kan verspreiden door mijn lichaam en om 12:00 uur krijg ik een botscan die een half uur duurt. Tussendoor kan ik een echo laten maken van mijn lever en klieren en wordt er ook een hart- longröntgenfoto gemaakt.
8 juni: Vandaag krijgen we de uitslag of er uitzaaiingen zijn, ik ben doodsbang, krijg geen hap door mijn keel en de gedachte ‘wat als’ spookt constant door mijn hoofd. Gelukkig hoeven we niet lang te wachten en zijn we al snel aan de beurt en gelukkig begint de dokter ook gelijk met het goede nieuws dat ik géén uitzaaiingen heb! Mijn man en ik ontladen op dat moment, wat een opluchting! Ik kan nog best 80 jaar oud worden! De operatie van de ‘mastectomie‘ wordt ook gelijk vastgezet op 21 juni.
9 juni: Mijn dochter van 19 komt vandaag thuis van 4,5 maand Engeland waar ze buitenlandstage heeft gelopen.
13 juni: Vandaag mag ik weer om een radioactief spuitje, ik grap al tegen iedereen dat ik nog licht af ga geven in het donker! de dokter spuit de vloeistof naast mijn tepel in, (de eikel moet het in 2 x doen, omdat hij niet goed oplette of de spuit de eerste keer wel goed leeg was!) maar goed ik word 4 uur later weer terugkomen om een scan te laten maken van de schildwachtklier. Gelukkig is hij bij mij goed zichtbaar want ik had al gelezen dat dat niet altijd het geval is.
14 juni: Om 07:15 uur word ik in het ziekenhuis verwacht voor de schildwachtklierbiopsie om 09:15 uur word ik pas naar de OK gebracht en om 09:55 uur ben ik weer uit narcose. Ik voel me goed en na een glas water, thee, 2 boterhammen en 1 koffie (in die volgorde) mag ik naar huis en is het 11:45 uur. Voor ik naar huis ga moet ik nog ff naar het toilet en zie dat ik een prachtig groen plasje gedaan heb (vanwege die blauwe vloeistof) heel de
dag trouwens! ik heb er nog een foto van gemaakt maar denk niet dat jullie die willen zien 🙂
18 juni: Ik heb een afspraak met de mammacareverpleegkundige over wat er allemaal tijdens de operatie gaat gebeuren, wat er na de operatie bij komt kijken, er worden nl 2 drains ingebracht die ik na de operatie zelf moet verwisselen als ze vol zijn. Als het goed is mag ik immers na 1 nachtje ziekenhuis al naar huis. En ik krijg een voorlopige prothese mee naar huis, ze hebben er eentje die bijna mijn maat is (cup H) en dat had ik niet verwacht dus ben daar wel erg blij mee.
20 juni: Om 15:50 uur afspraak met chirurg in Oosterhout. De uitslag van de schildwachtklierbiopsie is negatief, er zitten (weliswaar minuscule) uitzaaiingen in de poortwachtersklier, dat wordt dus naast de borstamputatie ook een okselkliertoilet en een mammaprint heeft eigenlijk geen zin meer nu. Het wordt gewoon een chemo en wellicht nog een bestraling na de operatie.
21 juni: Om 11:30 uur moet ik in het ziekenhuis in Oosterhout zijn en word al om 12:00 uur naar beneden gebracht waar ik om 12:30 uur de OK opgereden wordt. Als ik wakker word en vraag hoe laat het is antwoord de verpleegkundige 14:35 uur maar als ik het een minuut later vraag is het ineens 15:05! raar toch? 🙂

Enne…we roken nog steeds niet! ik ben ook erg trots op onszelf!

Ik wil bij deze iedereen bedanken die voor me gebeden, kaarsjes aangestoken, geduimd of op een andere manier een hart onder de riem gestoken heeft, het is zo hartverwarmend om te lezen en te horen en het doet me zo goed, dank jullie wel! *dikke smakkerd geef*

Ik geef hier snel weer een update over de dagen na de operatie

14 gedachten aan “Alle datums op een rijtje, wat is het snel gegaan…”

  1. Verbijsterend ja, ik kan me zomaar voorstellen dat je nu pas begint te beseffen hoe snel dit eigenlijk gegaan is – al voelde elke keer wachten waarschijnlijk juist als heel lang.
    Al die termen, procedures en locaties die je liever niet had willen kennen 🙁
    Petje af, en pas goed op jezelf!

  2. Het is een soort amazing rollercoaster-ride geweest de laatste weken inderdaad, maar diepe bewondering voor jou en Har (en Kel), jullie hebben je er kranig doorheen geslagen. We blijven voor je duimen dat het vanaf nu alleen maar voorspoedig blijft gaan – kan en mág gewoon niet anders! Dikke knuffel van ons beidjes 🙂

  3. Sjonge Rian!!!! Ik had dit verhaal niet meegekregen joh!!! Wat onwijs heftig!!! Sterkte met alles wat komen gaat op weg naar minstens 80 jaar!!!

  4. Ongeloof maakt nog steeds deel uit van mijn denkpatroon, het kan niet waar zijn. Het is dus wel waar en de realiteit. Als dit voor mij al heel moeilijk is om er mee te dealen, hoe moet het dan voor jou Cat, Har en Kelly zijn? De manier waarop je er mee omgaat is bewonderingswaardig, kracht naar kruis noemen ze dat geloof ik. Ook Leo en ik blijven duimen en wanneer nodig een kaarsje aansteken.
    Cat je bent een kanjer en vanaf nu gaat alles beter, daar gaan we met zijn allen voor.
    Hou je haaks en blijf zuinig op jezelf, ikke, ikke is in dit geval heel belangrijk.
    Knuffel van ons 🙂

  5. Jeetje ik ben een tijdje van de chat en dan lees ik dit allemaal 🙁 en nog eens zo snel.
    Nou ik hoop dat je er snel boven op ben en we denken aan jullie.
    De kinderen willen graag iets opsturen,dus dat gaan we zeker doen!!!
    Beterschap Skippy
    PS Top dat je stopt met roken ,Ben trots op je !!

    1. Leuk Richard, ik zag je reactie erg laat, hij stond nl in het spamfilter, komt vast omdat je als een allochtoon bekend staat! maar erg lief, dank je wel 🙂

  6. Lieve Rian….wat een achtbaan van allemaal verschillende emoties, van grootste geluk tot levensangst. Dat je niet uit de bocht gevlogen bent is en je hoofd koel gehouden hebt, is al een wonder. Ik ken vergelijkbare borstkanker verhalen uit mijn familie, we hebben een fout gen. En net als bij mijn nichten ga ik er ook bij jou van uit, dat het goed komt. Blijf in ieder geval de beste omstandigheden voor jezelf vooropstellen. Er is nu niemand die meer zorg verdient dan jijzelf.
    Ik heb er alle vertrouwen in en misschien afwijkend van anderen is mijn advies….gooi alle emoties er zoveel mogelijk uit….ook durven balen, huilen enz. is een teken van kracht. Kracht om vanuit je gevoel, je totaal er zijn te leven. Wanneer ik iets voor je kan betekenen, hoor ik dat graag. Van Willem en mij in ieder geval een warme knuffel….en ga er voor!

  7. Hoi Rian
    Heel veel sterkte gewenst meid in deze zware en emotionele tijd voor jou en je gezin.
    Groetjes
    Rob en Gerry Vermunt

  8. poehee rian, wat een gedoe, en wat kan je leven dan ineens totaal veranderen hè! ik zag het aan mijn zus, afgelopen december gediagnosteerd, het doet echt heel veel met je. maar je gaat deze hobbel nemen hoor, je bent er hartstikke op tijd bij.. dit gaat helemaal goedkomen!

  9. Lieve moeke,
    Afgelopen tijd is inderdaad als een achtbaan gegaan, zeker als je zo de datums op een rijtje hebt zie je dat het echt in een snelvaart is gegaan allemaal!
    Ik ben super trots op je hoe je je er doorheen hebt geslagen en weet zeker dat je door de komende tijd ook je goed doorheen slaat.
    Ik heb bewondering voor je hoe je dit allemaal doet!
    dikke kus!

Geef een reactie